Yeni Yıl, Yeni Umutlar

2022’ye gireli iki haftadan uzun zaman oldu. Sadece birkaç hafta önce, hepimiz bazı beklentilerle ondan geriye sayarak 2022’ye girişimizi kutladık. Peki, bir insan yeni yıldan neler bekler? Belki şu soruyu da eklemek gerekir: Bir insan neden yeni yıldan bir şeyler bekler?
İkinci sorunun cevabı nispeten kolay. Zira psikoloji alanındaki bilimsel araştırmalarla da açıklanıyor. Mental olarak yeni başlangıçlara, değişimlere, “beyaz bir sayfaya” daha motiveyiz. “Bu yıl 10 kilo vereceğim.” diyerek spor salonuna yazılanlar, “En az 50 kitap okuyacağım.” diyerek yeni yıla günler kala kitap siparişlerine başlayanlar, “Bu yıl bol bol gezeceğim.” diyerek 2022’nin resmi tatillerine bakıp tatil planları yapanlar azımsanamayacak kadar az.
Aslında bu dilek ve hedeflerimiz, artık ticari hayatın da bir parçası olmuş durumda. Pek çok marka, kendi alanında yeni yıla giriş fırsatları sunuyor. Bunu yaparken de, bizlerin henüz hayal kırıklığına uğramamış heveslerinden, heyecanlarından faydalanıyor desek çok yanlış olmaz. Örneğin, yapılan bir araştırmaya göre, Ocak ayı, spor salonlarına en çok müşteri kazandıran aylardan biri. Ancak, yine şu da bir gerçek ki Ocak ayında spor salonuna kaydolan insanların %80’i, 4-5 ay içerisinde spor salonuna gitmekten vazgeçiyor. Hatta ilginç bir araştırmaya göre, bu kırılmanın, çoğunlukla Şubat ayının ikinci Cumartesi’sinde başladığı tespit edilmiş. Müşterilerinin tercih ettiği mekanları ve beslenme alışkanlıklarını takip eden bir spor salonu şirketi, yaptığı araştırmaya göre, Şubat ayı ortasında spor salonu kullanıcılarının düzenli sporu aksatarak, o hafta sonunu “kaçamak günü” ilan edip sağlıksız beslenmeye ayırdığını tespit etmiş. Sonraki haftalarda ise yine spor salonuna katılımlarında düzenli bir düşüş görülüyormuş. Yani, 1 Ocak’ta çok büyük heveslerle bir yıllık kayıt yaptırdığımız spor salonu, sadece bir buçuk ay sonra kaçmaya fırsat aradığımız bir yere dönüşüyor.
Spor salonları haricinde, diğer yeni yıl hedeflerimizi düşünürsek, burada da resim pek parlak değil. Zira, yeni yıla girerken hedef belirleyen insanlarla yapılan bir araştırmaya göre, katılımcıların sadece %16’sı hedeflerine ulaşabildiğini belirtmiş. Katılımcıların çoğu, bir ila altı hafta içinde çoktan hedeflerinden vazgeçmiş oluyormuş. Ve işin ilginci, ilerleyen yıllarda kendisine bu hedefleri koymaya tekrar tekrar devam ediyormuş.
Peki neden yeni yılın ilk hedefleri bu kadar ulaşılmaz oluyor ve hüsran ile sonuçlanıyor? Çoğu insan, kararları yerine getirmedeki başarısızlıklarını zaman, kaynak veya motivasyon eksikliğine veya başladıktan sonra yaşadıkları şevk kaybına bağlıyor.
İnsanın kendisine hedef koyması, belli hayallerinin olması elbette güzeldir. Hedeflerimiz, bizi gelecekteki kişiliğimizi inşa etmede önemli bir yere sahip çünkü. Ancak bu koyduğumuz hedeflere büyük anlamlar yüklersek, -“yeni yıl hedefi” gibi- o zaman aslında istemeden kendimizi bu hedeften uzaklaştırabiliyoruz. Dönüm noktası olarak gördüğümüz “yeni hafta”, “yeni ay”, “yeni yaş”, “yeni yıl” bu hedef koymalarla birleşince bazen gerçekleşmesi imkansıza yakın hayalleri gerçekleştirmeyi göze alabiliyoruz.
Tahmin edileceği üzere hayatta hedeflerimiz olması için yeni bir başlangıcı beklememize aslında çok da gerek yok. Evet kısa süreli ya da geçici de olsa bir motivasyon kaynağı sunabilir ancak önemli olanın sürdürülebilirlik olması da unutulmamalı. Motive olmak ve odaklanmak zaman zaman zor olsa da, başarmak istediğimiz hedeflerimiz varsa şu an başlamaktan daha güzel ve istikrarlı bir yol olamaz. Çok klişe bir deyiş olabilir ancak başarıya ulaşmanın anahtarı pes etmemek. İnişleri ve çıkışları normalleştirip hayatımızın bir parçası olarak görmemiz gerekir. Uyum sağlamayı, esnek olmayı ve en önemlisi kendimize karşı nazik olmayı öğrenmemiz, hayallerimize giden yolda büyük ilerleme sağlar. İşte bence başarı yeni yılda, 2022’nin büyüsünde değil, bu ayrıntılarda gizli. Hepimize mutlu seneler!