Çamlı Sokak’ta bir garip okul

Umut Milas Haber

Eğitim öğretim yuvası olan okullarımız 1,5 yıl aranın ardından eylül ayı itibariyle çocuk sesleri ile yeniden şenlendi. Bu uzunca süreç okullarımızın eksikliklerini gidermesi, tamir ve tadilat işlerinin tamamlanması için de oldukça yeterli bir zaman dilimiydi. Buna rağmen bitirilemeyen çalışmalar nedeniyle geçici süreyle de olsa ikili eğitime dönen okullarımız, okulun ilk iki haftasında öğretmen görevlendirmesi yapılamadığı için okula gidemeyen çocuklarımız oldu.

Kurunun yanında yaş da yanıyor!

Pandemi ortamı olmasına rağmen maalesef sıvı sabun, tuvalet kâğıdı gibi temizlik maddelerini öğrencilerin kullanımına sunamayan okullarımız da var. “Tuvalet kâğıdı koyuyoruz çocuklar alıp çöpe atıyor ya da kullanılamaz hale getiriyorlar, sıvı sabunluk takıyoruz kırıyorlar” diyerek sıkıntılarını dile getiren idarecilerimiz, öğrenci temelli yaşanan sorunlardan yakınıyorlar. Ancak söz konusu temizlik ve buna bağlı olarak sağlık ise çözüm “kurunun yanında yaş da yansın” olmamalıdır.

Arka bahçesi kömürlük…

Çamlı Sokak olarak da bilinen Zafer Caddesi’nde bulunan Zekeriya Gümüşkesen Ortaokulu da pandemi sonrası öğrencileri ile buluşan okullarımızdan sadece birisi. Her okulumuzun ama asaleten ama vekaleten müdürü, müdür yardımcıları vardır. Gerçekten canla başla çalışan, evinin yolunu unutan çok hevesli müdürlerimizin olduğunu biliyoruz. Bir de bunun yanında “acaba bu okulun bir idarecisi var mı ya da bu okulun idarecisi ne iş yapar” diye sorguladıklarımız var.

Neden bir garip okul Zekeriya Gümüşkesen Ortaokulu?

Bahçeye istiflenen kömür torbalarının kapalı bir alana alınmayıp torbalarının çürümesi sonucu geriye kömür yığınının kalması, odunların bahçede öylece atıl vaziyette olması… “Aslan yattığı yerden belli olur” atasözümüz tam da böyle durumlar için söylenmiş. Üstelik okulun kömür yığılı olan bölümünün çocukların oyun alanı haline geldiği zamanların olduğunu da hesaba kattığımızda durum daha bir ciddiyet kazanıyor.

Rüzgârın şiddetli, her yerin toz duman olduğu havalarda dahi okulun pencerelerinin çoğu zaman açık kalması. Eğer bir de hafta sonuna denk geldiyse pencereden dışarıda uçuşan perdeler, sanki okul değil de terkedilmiş atıl bir bina gibi gözükmesine neden oluyor. Elektronik cihazların toz banyosu yapma durumu da cabası!

“Apartman bahçe kapısından içeri adım atmamla ayaklarımın dibine büyük bir gürültü ile yarım litrelik bir pet şişe düştü, şükür başıma denk gelmedi” diyen yurttaş.

Yurttaşların, “önünden insan geçirmiyorlar burası ne biçim okul” sözleri.

Elbette tüm bu yazılanlar bir gün içerisinde olup bitmiş olaylar değildir. Uzunca bir süredir yapılan gözlemlerin genel bir değerlendirmesidir.

Okul müdürü, müdür yardımcıları, koridor ve bahçe nöbetçi öğretmenlerinin görevi gerekli kontrol ve denetimi sağlamak değil midir? Bir okul müdürünün görevi nedir? Her öğretmen okulda idareci olabilir mi? İdare etmek, yönetmek ne demektir? Bu soruların ardı arkası elbette kesilmez.

Sonuç olarak Milas’ın göbeğinde hal böyleyse, gözden uzak yerlerde kim bilir nasıl sorunlar yaşanmaktadır?