Tarihi alandaki eğlence tepki çekti

“Bir antik kentte çelişkiler gecesi yaşandı. İasos’ta bir yanda denizi delen delicilerin sesi, diğer yanda patlayan şampanya ve kahkaha sesleriyle 5000 yıllık sessizlik içinde yükseldi” diyen Scobie açıklamasında şunları dile getirdi:
“Antik Taşlarda Topuk Sesleri: Kültür mü Tüketim mi?
Antik Kentin Çığlığı maden tozu ve müzik sesiyle örtüldü, şampanyayla yıkandı, parfüm kokusuyla silindi.. Gece parıltılı ışıklarla Parlarken, Halk Gölgeden İzledi..
Dün gece Kıyıkışlacık sıra dışı bir organizasyona ev sahipliği yaptı. Antik kent İasos, büyük bir eğlenceye sahne oldu. Jet sosyetenin deniz yoluyla ulaştığı bu etkinlikte, dünya şeflerinin hazırladığı özel menüler eşliğinde şampanya nehir gibi aktı. Fakat bu parıltının ardında, derin bir çelişki gizliydi.
ŞOVUN ARDINDAKİ GERÇEK: ANTİK KENTTE SÜRDÜRÜL(E)MEYEN YAŞAM
Bu tür organizasyonlar yerel halk için neredeyse görünmez; çünkü onlar için bu alanlar ya yasaktır ya da ulaşılmazdır. Aynı topraklarda yaşayan emekliler, öğrenciler, geçim derdindeki köylüler, antik taşlar üzerinde topuk sesleri yankılanırken izlemekle yetindiler..
BİR GECELİK RÜYA, BİN YILLIK SESSİZLİK
İasos, zenginlikle yoksulluğun, gösterişle yok saymanın çarpıcı bir biçimde yan yana geldiği bir yer artık. Zeytinliklerin arasında yakılan mangallar, yükselen müzik sesi ve ağır makyajlı geceler… Peki ya yasaklar? Mangal ateşi burada nasıl serbest? Dumanın, isin, gürültünün ve topuklu ayakkabıların tarihi dokuya verdiği zararı kim düşünüyor?
Gece, müthiş bir ışıklandırmayla, bir peri masalına dönüştürülmüş. Katılanlar “Terribly Happy” yani “korkunç mutlu” konseptiyle eğlenirken, aynı anda köyün çocuklarına 23 Nisan’da yasaklanan alanlar bu kez parti mekânı haline gelmişti.
KORUMA MI GÖSTERİ Mİ? AKDENİZ’İN VİCDAN TESTİ
Gelelim işin ironisine: Antik Kent’in kalbinde gerçekleşen bu etkinliğin destekçileri arasında Akdeniz Koruma Derneği de var. Aynı dernek, İasos’un hemen yanı başında yapılmak istenen maden limanı projesine, denizin akciğeri sökülürken sessiz kalıyor, nasıl oluyor da böyle bir eğlencenin sürdürülebilirlik yüzü haline gelebiliyor?
FESTİVAL Mİ? ZÜMRE EĞLENCESİ Mİ?
Bu organizasyon, Bakanlık onayıyla ama yerel halktan habersiz gerçekleştirildi. Kamu yararına hiçbir katkısı olmayan, köye ekonomik ya da kültürel bir değer sunmayan bu etkinlik, “festival” adıyla sunulsa da, aslında sadece seçilmiş bir zümre için düzenlenen özel bir eğlenceydi.
Anıtlar Kurulu, köylü kadınların evlerinde ürettiği ürünleri sergilemek için açılmak istenen pazara izin vermezken, arkeolojik alanın ortasına dev ekranlar kurulmasına, ışıklı gösterilere, yüksek desibelli müziklere ses çıkarmıyor. Ne garip değil mi?
Oysa İasos, ülkemizin eşsiz kültürel miraslarından biri. Doğru bir yaklaşımla gece müzeciliği kapsamında dünyaya tanıtılabilir, uzmanların hazırlayacağı projelerle tarihi doku korunarak turizme kazandırılabilir. Ama ne yazık ki bu güzellikler, rant uğruna harcanıyor.
Zeytincilik, balıkçılık ve turizmle geçinen halk, bir yanda geçim derdini, diğer yanda sanayileşmenin kıyısına itilişi yaşarken, şimdi de bu lüks organizasyonların dekoru haline gelmiş durumda. Köy halkı atalarının toprağından göçe zorlanırken, bazıları tarihin üzerinde dans ediyor.
İasos, sabah olduğunda yine yalnız… Dertleriyle baş başa… Keşke bu topraklardan geçenler sadece eğlence değil, sorumluluk da taşısalar yanlarında. Keşke doğayı, tarihi süs değil değer olarak görseler.”