Sağlık var mı ki, turizmi olsun!

Sağlığımız yerinde…
Akıl sağlığımız…
Beden sağlığımız…
Ruh sağlığımız…
*
Sağlığımız yerinde…
Milas Devlet Hastanesi de yeni yerinde…
O bize, biz ona öylece bakıyoruz.
Bina yeni,
Eşyalar yeni,
Cihazlar yeni…
Faydalanamıyoruz ama…
*
Sağlık da parası olana!
“Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) verilerine göre, 2021 yılının son 10 aylık döneminde ‘tedavi’ amacıyla Türkiye’yi tercih eden turist sayısı 370 bin 335 olurken elde edilen gelir 704 milyon 261 bin doları buldu.”
Haberin giriş metni tam olarak böyle.
Tedavi olmak için gelen turistler, Milas Devlet Hastanesi’ne gelmiyor elbette. Gelseler vay hallerine. Geldikleri gibi giderlerdi herhalde.
Şöyle bir araştırıyorum, neden geliyor bu sağlık turistleri? Saç ektirmek, estetik ameliyat olmak, kalp cerrahisi, ortopedi, onkoloji ve tüp bebek tedavisinden yararlanmak için geldikleri bilgisi çıkıyor karşıma.
Bunlar bizi aşar elbette.
Adamlar dolarla maaş alıp, Türkiye’de ağalar beyler gibi hizmet alıyorlar.
Biz garibanlar da pinpon topu gibi hastaneden hastaneye adı “derman” olan varlığın peşinden koşturup helak oluyoruz.
Helak olmakla kalmıyor, olan sağlığımızı da bu uğurda bozuyoruz.
*
“Tedavideki yüksek başarı oranlarıyla dikkat çeken Muğla sağlık sektörü; ulusal ve uluslararası akredite olmuş sağlık kuruluşlarının sayısının giderek artması, kısa zamanda yüksek kalitede tedavi alma imkânı, herkesi kapsayabilen sağlık sigorta sistemi, coğrafi konumu, turizm cazibe merkezlerinin varlığı gibi gerekçelerle çekim gücü oluşturarak hem ülkemiz hem de ilimiz ekonomisine katkı sağlamaktadır.”
Bu da Muğla Valiliği’nin sitesinde paylaşılan “Muğla’da Sağlık Turizmi Çalışmaları İvme Kazandı” başlıklı haberden bir bölüm.
*
Anladığınız üzere GÜNDEM Sağlık…
Muğla sağlığı… Milas sağlığı…
En önemlisi ‘halk’ sağlığı…
Kendi vatandaşının sağlık sorunlarını tedavi edemeyen Sağlık Bakanlığı, “gelsin dolarlar” diyerek sağlık turizmi dalında çığır aşmak istiyor.
Kulağa ne kadar da sevimli geliyor değil mi? Bir haberden hoşnutluk duymak ya da olumlu yönde eleştirmek için öncelikle elimizdeki kaynakların yerli yerinde olması gerekir diye düşünüyorum.
Sistem önce kendi vatandaşına yetmeli.
Kendi memleketimizde doktor bulamıyoruz, randevu alamıyoruz, tedavi olamıyoruz.
Milas’tan çıktım yola, gidiyorum Bodrum’a, olmadı Muğla’ya, yok yok Aydın’a, son durak İzmir’e. Orası da olmazsa kara tasa, kara dert.
Bu süreçte hasta daha bir hasta, hasta yakını çaresizlikten hasta.
Akıl sağlığımız bozuldu bozulacak.
Beden sağlığımız sallantıda.
Ruh sağlığımız karmaşık, gel gitler yaşıyor.
*
Yaşananlardan yani “gerçek” olanlardan bir iki örnek verelim;
Bir yakınınız kalp krizi geçirecek. Milas Devlet Hastanesi’ne acil gideceksiniz “KALP DOKTORU YOK” denilip özel bir hastaneye sevk edileceksiniz.
Hastanın yaşadığına, yakınlarının o stresle kalp krizi geçirmediğine ‘şükür’ ediyoruz.
*
Komşum arıyor, çene kemiklerim erimiş İstanbul’a gidiyorum diyor. Milas’tan İstanbul’a… Devlet Hastanesi’nde doktor yok, olsa da bu konu ile ilgilenemeyecek. Muğla Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi, alınan 2 randevuyu gerekçesiz iptal ediyor. Pes etmek yok, 3. randevu alınıyor. Randevu iptal olmuyor ama bu kez de Çene Cerrahı, “Donanımımız uygun değil” deyip, hastayı Muğla Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’ne yönlendiriyor. Bitti mi, bitmedi tabi! Fakülte doktoru da “tomografi cihazımız yok” deyip müdahale etmiyor ya da edemiyor. Civar şehirlerde fiyat çok dalgalı, arada uçurum var. Eeee cepte Dolar yok, Türk Lirası. İstanbul’da uygun fiyat bulunca, bir de yakının olunca mecbur ver elini İstanbul.
Bu arada ufak bir uyarıda bulunayım, strese girip sakın dişlerinizi sıkmayın, onlara çok iyi bakın. Konu diş olunca Devlet, sosyal güvenceyi kabul etmiyor, ücretli muayene ediyor.
*
Hamilesin? Doktor ile aranda en az 8 ay sürecek bir diyalog oluşuyor. Doktorun biri geliyor, biri gidiyor. Tam doktoruna güven duyuyorsun, bir bakmışsın diğer kontrol döneminde gitmiş yok!
Karnı burnunda, “tek” doktorun kapısında ha doğurdu ha doğuracak diye bekleyen hastaları görünce “Özel kliniklere rağbete bakınca millet para yok demesin” diyenlerin ağzına elimi götürüp kapatmak geliyor içimden.
*
Merkezi Hekim Randevu Sistemi (MHRS) var. İyi kötü “182”yi arayıp randevu alabiliyorduk bir zamanlar. “Doktor yok ki randevu olsun” gerekçesiyle randevu alamıyoruz sistemden. Her şeyin şikayet üzerine kurulu olduğu canım ülkemde CİMER’e yapılan bir iki şikayetin ardından “182” sizi arayıp randevu veriyormuş bilginiz olsun.
Başımıza huni takıp ortalıkta gezmemek için ağlanacak halimize gülüyoruz sadece.
*
Her şey ortada. Sağlık yok ki, sağlık turizmi olsun. Sağlık turizmi denmeyecek onun adına “para var, çare var” denilecek.
Kim ne derse desin parası olanın at koşturduğu, olmayanın çene yorduğu bir dönemden geçiyoruz.
Gelinen nokta bize gösteriyor ki; SAĞLIK da dâhil olmak üzere her şey parası olana.
*
Sağlığımız bozuk…
Akıl sağlığımız bozuldu bozulacak.
Beden sağlığımız sallantıda.
Ruh sağlığımız karmaşık, gel gitler yaşıyor
Milas Devlet Hastanesi de yeni yerinde…
O bize, biz ona öylece bakıyoruz.
Bina yeni,
Eşyalar yeni,
Cihazlar yeni…
Faydalanamıyoruz ama…