Okullar Açıldı

Okullar açıldı. Dersler başladı. Yaz boyunca sessiz ve ıssız olan bahçeler, koridorlar, sınıflar şenlendi. Çocuk çığlıkları, kahkahaları, ağlamaları ile doldu ortalık. Sokaklar bir başka canlandı. Formalarının içinde küçüklü büyüklü hanımlar beyler… Sivil kalabalığın içinde resmi kıyafetleriyle ait oldukları okulun, sahip oldukları kimliğin bir yönünü ifşa ediyorlar. Kimi mutlu yeni başlangıçtan kimi mutsuz.
Okullar açıldı. Okuldan, okulun getirdiği yaşam disiplininden, okul içi disiplinden, erken kalkmaktan, sınava girmekten, ders çalışmaktan hoşlanmayanlar bile, ilk gününün cazibesine kayıtsız kalamadı. Arkadaşlarına kavuşup kendi zümrelerinin içinde olmanın, aynı ortak dili(!) konuşmanın rahatlığını ve mutluluğunu paylaştılar.
Okullar açıldı. Okula yeni başlayanlar ya da yeni okula başlayanlar daha farklı bir heyecan duydu. Yeni bir yerde, yeni insanlarla olmanın verdiği merak içlerini titretirken, güvensizlik duygusu korkuttu biraz onları. Kimi annesinin elini bırakmadı, kimi sınıfta bir köşede etrafı gözlemlemekle yetindi ilk gün. Alıştılar ama bir kaç gün içinde hayatlarının yeni dönemine.
Kıdemliler bıraktıkları yerden devam… Tanıdık bir okulda, huyunu suyunu bildikleri öğretmenleri ve can arkadaşlarının hissettirdiği güvenle rahattılar.
Okullar açıldı. İdareciler çoktan başlamıştı hazırlıklara. Okulun ihtiyaçları karşılandı. Toplantılar yapıldı. Öğretmenler hiç bırakmamıştı çalışmayı. Kaldıkları yerden okuldan devam ettiler çalışmaya. Yeni planlar yapıldı, yeni kararlar alındı. Yeni bir öğretim yılında öğrenciler için faydalı, verimli olabilmenin gerektirdiği hazırlıklar yapıldı. Ama öğretmenler huzurlu bir tatilden çıkıp kafaları rahat başlayamadılar bu sene yeni öğretim yılına. Öğretmenler yaz boyunca hak mücadelesi peşinde koştu. Eşit işe eşit ücret dedi. Saatler süren verimsiz videoların esiri oldu. Öğretmenler kaygılı, Öğretmenlik Meslek Kanunu denen öğretmenleri bölmeye yönelik, çalışma barışına gölge düşürecek kararın iptali için mücadele etti, ediyor. Öğretmenler zor durumda. Bir taraftan hak kavgası veriyor bir taraftan zamlar altında ezilmemenin savaşını. Yükler arttı.
Okullar ve eğitimciler ders için hazır. İyi kötü öğrenciler de hazır. Peki ya veliler!
Okullar açıldı. Kitap gerek, kalem gerek, çanta gerek çocuğa. Servis ayarlamak gerek. Yemek parası koymak gerek cebine çocuğun. Artık orta sınıfın kalmadığı ülkemizde, yoksulluk sınırının altında çocuk okutmaya çalışıyor veliler veryansın ederek.
Okullar açıldı. Kimisi yeni başlayan miniklerin büyüme heyecanını, kimisi sınava girecek çocuğunun kaygısını, kimisi oğlunu kızını evden göndermenin rahatlığını yaşıyor. Ama en çok ekonomik sıkıntıyı düşünüyor anne babalar.
Okullar açıldı. Tüm sorunlarımıza karşın bu yeni başlangıç belki ummadığımız güzellikler getirir bize. Belki iyi bir üniversiteyi kazanıp bitiririz yılı, belki çocuğumuz çok iyi bir liseyi kazanır yılsonunda. Minik yavrumuz pıtır pıtır okumaya başlar. Çatır çatır okur caddede gördüğü tabelaları. Çalışır kazanır elması kızarır belki. Belki ergenimiz hayatıyla ilgili güzel kararlar alır. Hedefler belirler kendine. Sıkıntılara göğüs vermekte güç verir bize. Öğretmenler kazanır haklı mücadelelerini.
Herkese iyi dersler!